Home

Previous 20

May. 9th, 2008

Тэндэнцыя

Дзіўная тэндэнцыя: на сайце "НН" адной зь першых навінаў стаіць "Океан Ельзи" зноў у Менску". Гэта за 22 дні да канцэрту!

У гэты ж дзень (29-га) адбудзецца й акустыка N.R.M. у КЗ. Я ўжо не кажу, што 21-га ў той жа КЗ - "Крамбамбуля". Пра гэта "НН" пакуль ня піша. "Океан" страмчэй.

На фан-сайце (!) вышэйпамянёнага гурту з трох літараў ягоныя прыхільнікі разважаюць, куды лепей пайсьці 29-га. Меркаваньні падзяліліся. З прыкрасьцю канстатуюць, што давядзецца, відаць, на N.R.M., бо на ўкраінцаў задорага.

Хутчэй за ўсё, "размарозка" і выхад з падпольля - усё гэта было няправільна. У нашай краіне мусіла быць гэтак: айчынная музыка - у сутарэньнях, замежная (стромкая) - на сцэнах. Гэта было б арганічна. А так зараз будуць параўноўваць, наколькі ў "Океану" быў лепшы гук, сьвятло й выкананьне, і звыклы набор банальных развагаў пра ўсё гэта.

Тэндэнцыя, однако!

May. 7th, 2008

"Крамбамбуля" ў КЗ

 Прыходзьце 21-га траўня ў КЗ! Там будзе вялікае шоў "Крамбамбулі". Зноўку дуэты зь дзяўчынамі, зь іншымі цікавымі асобамі. Весьці будзе Шалкевіч, а можа, чагосьці й засьпявае...

Хутчэй за ўсё, канцэрт будзе ў адпачывальна-пляжным курортным экзатычным стылі. Як гэта? Прыходзьце, паглядзім разам. 

Спрабуем завяршыць работу над DVD зь мінулага канцэрту. Але, высьвятляецца, гэта вялікая праца - карцінка, гук, шчыгулы... Можам не пасьпець. Але хочацца. Мне дык матар'ял вельмі даспадобы, а музыкі паглядзелі й гавораць: "У "Muse" палепей"... 

May. 4th, 2008

25 Сакавіка

     Маўчаў-маўчаў... Але навязьлівае адчуваньне, што трэба выказацца. Пра сьвяткаваньне Дню Волі
     Напярэдадні гэтага векапомнага дню затэлефанаваў да мяне Бартосік і пытае: "Як бы ты парэкамэндаваў адзначаць гэтыя ўгодкі?" Ну, я кажу, трэба наблізіцца да Сьвятога Патрыка. Акупаваць рэстарацыі, кавярні й бары ў цэнтры сталіцы (загадзя зарэзэрваваць), прасіць (настойліва) бармэна, каб ставіў нашую музыку, мець на сабе хоць мінімальную, але бел-чырвона-белую сымболіку, весяліцца й сьвяткаваць па поўнай. Каб і самім было што прыгадаць, і гэтыя ўразіліся б. Ну, трэба было б ашчадзіць для акцыі тысячаў па 50-100. Урэшце, багацейшыя праставяцца... Каб увесь цэнтар гораду стаяў на вушах, а браць было б няма за што. Ну, сьвяткуюць, дык што?..
     Дык не. Як заўжды - аўтазакі, кроў, крыкі... Адзначылі. Далі гэтым падставу прадэманстраваць Амэрыцы, хто тут гаспадар.
     Мне ўпікаюць, што мы з N.R.M., наогул, паехалі ў Варшаву й гралі там жывы канцэрт у "Радыё-3". Але ж яго праслухалі 300 000! І пасьля канцэрту была вялікая размова пра Беларусь, гісторыю, культуру, пардоксы й эксклюзыўную сытуацыю. Гэта была акцыя. Пасьля якой мы ўзьнялі келіхі і выпілі за 90-годзьдзе БНР.

Apr. 17th, 2008

Куплеты і прыпевы

Ну, даволі спэцыфічная музыка... Але захацелася. І зрабілі. Не разьлічваю на разуменьне інтэрнэт-інтэлектуалаў і асабліва прасунутае публікі. Але, спадзяюся, для некаторае часткі насельніцтва альбом будзе актуальны. Спадзяюся, нядоўга. Бо маю надзею, што сьвет, населены палітычнымі камэнтатарамі, змагарамі з жыдамасонамі, эўравізіяністамі, ЖРЭА і ЖЭСамі і іншай атрыбутыкай беларускае кунсткамэры неўзабаве зробіцца гісторыяй.   
http://www.lvolski.com/

Apr. 3rd, 2008

эўравізія

 http://news.tut.by/106221.html - гэта адрэсачка, дзе можна паглядзець трэш-кліп на песьню, напісаную і запісаную ўжо болей за год таму. Прысьвячаецца вядомаму ў нашай краіне конкурсу й ажыятажу вакол яго. Наогул, я тады зрабіў некалькі песень у так званай стылістыцы "шансону". Гіранічныя, гумарыстычныя, некаторыя саркастычныя. На розныя актуальныя тэматы. Гук - сынтэтычны, як і належыць прадстаўнікам гэтага жанру. Дык чакайце іхнага зьяўленьня ў сеціве. 

Mar. 11th, 2008

Другі канцэрт

19-га будзе другі канцэрт для сталічнае публікі ў тым жа мейсцы. Прыходзьце, хто не пасьпеў набыць квіткі на першы.

Mar. 5th, 2008

N.R.M. у "Р-клюбе"

Неўзабаве будзе разьвітальны канцэрт гурту у былой "Юле" (на вуліцы Сурганава). Разьвітвацца будзем зь зімой. Гэта варта зрабіць. Бо я вось зараз пішу, а за вакном актыўна і неяк па-гаспадарску падае сьнег. 

Квіткі ёсьць у "Падземцы". Прыходзьце. Сустрэнемся. Разьвітаемся. Зь зімой. Гукнем вясну! 

Feb. 18th, 2008

"Крамбамбуля" ў шайбе

Вось і адбыўся значны й знакавы канцэрт.

 Хочацца падзякаваць:

-          Ганьне за крэатыў і каардынацыю;

-      Дзіму Бескараванаму за прагматычна-творчае выкананьне ўскладзеных на сябе абавязкаў;

-          “Крамбамбулі” за добрую работу;

-          Усім дзяўчынам, што ўдзельнічалі ў дуэтах – Машы, Русі, Олі, Сьвеце, Ані і Ніне! Кожная – непаўторная і мае свой адметны талент;

-          Гітарысту Пашу Трацяку за філігранную дапамогу;

-          Гукарэжысэру Андрэю Баброўку за трываласьць;

-          Шоўмэну Віктару Шалкевічу за тое, што трымаў залю неверагодную колькасьць часу;

-          Хору “Модус” за “Грузінскую песьню”;

-          Нашым выдатным дэкаратарам, якія прасякнуліся ідэяй, усё прыдумалі й ажыцьцявілі;

-          Іне Цімафеевай за візаж;

-          Машы Дубінінай за строі;

-          Soundcafeза заўсёдную адладжаную працу;

-          Лёшу й Мішу за сьвятло ды сцэну;

-          Здымачнай групе за работу ў экстрэмальных умовах;

-          Generation.by за глябальную падтрымку. Яны выконвалі безьліч розных функцыяў (http://generation.by/news2161.html);

-          Кіроўцу Юру за побытавы райдэр;

 Хочацца прабачыцца.

Шаноўныя аматары нашае творчасьці, якія ня здолелі патрапіць на канцэрт! Тыя, хто ня вытрымаў стаяньня ў чарзе на марозе, тыя, з кім тупа й жорстка абыйшлася ахова! Тыя, хто быў запрошаны й не патрапіў, і тыя, што купілі квіткі, і не прайшлі!

Чамусьці арганізатары не плянавалі, што будзе столькі людзей. На сваіх наступных акцыях мы паспрабуем гэта ўлічыць, хаця ў Менску катастрафічна мала мейсцаў, дзе можна правесьці вялікі й якасны канцэрт. Калі Вас гэта хоць крышачку суцешыць, дык ведайце, што разам з Вамі ў залю не патрапілі розныя вядомыя людзі (напрыклад, бубнач Дзіма Харытановіч, які надоечы вярнуўся з Дубаю, фронтмэн IQ-48 Саша Ракавец і яшчэ шмат хто).

Наконт хамства аховы – мы бярэм гэта пад кантроль, і ўключаем у райдэр чалавека, які будзе за гэтым сачыць.

 І яшчэ няхай прабачаць тыя, хто дапамагаў, але я забыўся падзякаваць.

 Можа, замуціць яшчэ канцэрцік на 1 красавіка?

 

Jan. 19th, 2008

Чаму арыштоўваюць за мацерную лаянку

Я ведаю, чаму. Бо ў ворганы бяруць настолькі крышталёва чыстых маладых людзей (іх і толькі іх!), што яны папросту ня ведаюць, як гучыць сапраўдная мацерная лаянка. Дык тады хітрыя афіцэры і іншыя босы круцяць ім розныя запісы па-беларуску (вершы там розныя, што патрапіцца, Купалу-Коласа, напрыклад, ці песьні беларускамоўных выканаўцаў) і пераконваюць, што гэта і ёсьць сапраўдны мат. А калі хто з маладзёнаў скажа: "Вой, а ў мяне бабуля шмат гэтых словаў казала!", дык шэф яму скажа: "Пастыдзіўся бы такія вешчы гаварыць!"

Таму міліцыянты й вяжуць тых, хто размаўляе па-беларуску, і даюць паказаньні ў судзе: "брудна лаяўся"... Не, яны ня хлусяць. Яны сапраўды вераць, што гэта мат. Бо ня можа ж хлусіць такая велізарная колькасьць ахоўнікаў парадку!

Jan. 16th, 2008

Бігборды

Як едзеш ад Раманаўскае слабады ў бок "Кароны" па Кальварыйскае, дык бачыш цікавы бігборд. Там выява дзяўчыны, якая нешта там заваявала ў міжнародных конкурсах прыгажосьці. Празь плячо ў яе перакінутая ганаровая стужка "міс ...", і ўнізе жыцьцясьцьвярджальны лёзунг: "Наши победы - тебе, Беларусь!"

Міжволі закраліся пахабныя думкі: у сьвеце шмат розных міжнародных конкурсаў і фэстываляў. Напрыклад, фэстываль стрыптызу ці то конкурс парнафільмаў. Можа, дзяржаве ўзяць пад патранаж гэтыя актуальныя галіны мастацтва? Каб таксама "наши победы - тебе"... І на бігборд будзе цікава паглядзець, на выявы пераможцаў.   

Jan. 12th, 2008

Вершаваныя віншаваньні

31-га раніцай выслаў я прыяцелям і прыяцелькам гэткі sms:

Хай Беларусь увойдзе ў НАТА!

Не, ў НАТА – гэта ўжо занадта…

Тады няхай у Эўразьвяз.

За Новы год, сябры, за Вас!

І досьвед атрыманых у адказ паведамленьняў упэўніў мяне ў тым, што беларускі народ вельмі любіць, шануе і песьціць вершаваны радок. Прычым, пісалі розныя людзі – музыкі, кіроўцы, тэхнікі…

Jan. 7th, 2008

Сапраўдны Сьнежны завулак

Напярэдадні Раства Анечка прыдумала наступную акцыю: паехаць і паглядзець на сапраўдны Сьнежны завулак. Бо ён існуе ў рэчаіснасьці. Знаходзіцца ў прыватным сэктары ў раёне вуліцы Харкаўскае. Казалі, там знедзе беларуская вуніяцкая царква.

 Ну, паглядзелі па мапе, дзе гэты завулак, паехалі... Блукалі па прыватным сэктары гэтак з дваццаць хвілінаў. Бо Сьнежны завулак так проста ня знойдзеш, ён чароўны.

Цікавы там дух, у гэтым раёне. Як у вершы вядомага беларускага паэта: "але ёсьць яшчэ іншы, але ёсьць яшчэ той"... Вось гэта - той. Стары, драўляны і мураваны, пахіснуты і скурчаны... Але нешта ёсьць у ім прыцягальнае і чароўнае.  Гэта мястэчка ў горадзе - брукаваныя вулкі, ёсьць такія вузкія, што дзьве машыны не разьедуцца, на хатах - старыя, яшчэ з майго дзяцінства, цёмна-сінія шыльды з нумарамі і назвамі вуліцаў.

Раптам прыгадаў, што ў маленстве езьдзіў там зь сябрамі на ровары. Бо жыў побач, на Адоеўскага. Добра езьдзілася - пад зялёнымі  цяжкімі  галінамі дрэваў,  па бруку... Машынаў, практычна, няма, ніхто не перашкаджае. Захацеў піць - напампаваў ваду з блакітнае калёнкі, папіў, і едзь сабе далей...

А сёньня там было па-іншаму - марозна, бясьснежна і ветрана. Знайшлі  вуніяцкую царкву. Толькі было зачынена. А насупраць яе - Сьнежны завулак, 8, корпус 1 і 2. Палова хаты (1) драўляная, другая - цагляная.

Нягледзячы на нейкую нязграбнасьць, там вельмі ўтульна, і, нягледзячы на мароз, цёпла...

Але Мінск наступае. У канцы Сьнежнага завулку стаіць шматкватэрны навабуд, а наўкола па лябірынтах вузкіх вулак блукае новы чорны мэрс, і ягоны ўладальнік пытаецца: "Не знаете, что тут будет сноситься, что продаваться?"

Dec. 27th, 2007

"Сьнежны завулак, 8"

Усіх – з Калядамі!

У нас, нажаль, не атрымалася ў гэтым годзе напоўніцу прасякнуцца сьвятам. Бо былі заказьнікі, і паралельна Анечка рабіла тэлепраект “Сьнежны завулак, 8”. Гэта навагодняе шоў з удзелам беларускіх музыкаў, віншавалкамі ад розных цікавых людзей і дуэтам СМС (Сьцяпанаўна і Маргарыта Сьцяпанаўна), дзе я выконваю ролю бабкі (Сьцяпанаўны), а Ганна – цёткі з гарвыканкаму. Як высьветлілася, тэлепрапект – страшэнна клапатлівая і мітусьлівая справа. Гэта нэрвы, бяссонныя ночы, і ўсё вырашаецца і робіцца ў апошні момант. Усе мантажы, зьвядзеньні…

Набылі Алезісу квіток на варшаўскі цягнік, на 20.40. Маўляў, зьезьдзіш у Варшаву напярэдадні Калядаў, усё прыгожа, ялінкі, агенчыкі… Перадасі матар’ял на БЕЛСАТ. І ў музычную краму зойдзеш. Алезіс пагадзіўся. Але ў 20.40 мантаж зрабіць не пасьпелі. Нешта там наблыталі ў тытрах. Алезіс паехаў безь нічога. Ужо наўпрост у музычную краму. Добра, што гэта быў дзень (ноч), калі ходзіць цягнік з Масквы. Нешта там пасьля трох ночы. Валянтэр Зьміцер з generation.by гераічна згадзіўся паехаць…

Карацей, ледзьве пасьпелі.

Мітусьліва і турботна. Але людзі, зь якімі працавалі – проста цуд! І музыкі, і грымэры, і абслуга, і апэратары… Ну, проста ўсе!
З “Крамы” зрабілі гангстэраў,  IQ-48 – супрацоўнікі ЖРЭА (у памаранчава-зялёных камбезах), Руся з Варашам – наогул, гамон (яна – ведзьма, ён – вандроўнік нейкі сярэднявечны), “Крамбамбуля” – пардон, такія геі, што сапраўдныя адпачываюць. Дзімачка Вайцюшкевіч – містэр Макфіста. “Джамбібум” – гэта трэба бачыць… Карацей, кожны нумар самакаштоўны. І галоўнае, што глядзіш на артыстаў і… Ну, як гэта сфармуляваць? Карацей, адразу відаць, што кожнаму выканаўцу ёсьць што і каму сказаць.

Я не выхваляюся, спадарства. Маёй работы ў “Сьнежным завулку” няшмат. Удзел у музычных нумарах, пару йдэяў і тэкст дуэту СМС. Проста вельмі ўразіла тое, што пры спрыяльных абставінах знахзодзіцца столькі здольных і працавітых людзей, якія робяць усё не для галачкі і для якіх гэта – не нудота, ня проста “для бабак”, а, насамрэч, творчая, цікавая праца.
Напрыклад, generation.by. Ну, настолькі працаздольная суполка! І масоўка, і кур’еры, і ідэі, і, да ўсяго, Воля Кузьміч робіць супэрскія флэш-анімацыі. Усе застаўкі, тытры… Прыемна зь імі было супрацоўнічаць. Спадзяюся, не апошні раз.

Дый Анечка нечакана раскрылася. Сцэнар, сцэнаграфія, ідэі… Усё своечасова, я дык першы раз удзельнічаў у тэлепраекце, дзе ўсё рабілася хвіліна ў хвіліну. Звычайна з тэлевізійшчыкамі ўсё зусім ня так.

Воля Пракоп’ева з аднае рэклямнае канторы настолькі дапамагла! Прычым, абсалютна без мэркантыльных думак. Дарэчы, гэта датычыць большасьці ўдзельнікаў. А іх было нямала.

Асаблівая падзяка Cubastudio! Бяз гэтых творчых, цікавых і шчодрых людзей нічога і блізка б не атрымалася.  

 Прыемна. Зразумела, каб было болей часу, было б лепей. Але і так ня сорамна. Зусім.
Фоткі і іншае - на http://generation.by/news-c74.html

Dec. 10th, 2007

Крамбамбуля: канцэрт + сінгл

Сёньня выйшаў інтэрнэт-сінгл КРАМБАМБУЛЯ "Dolce Vita"

Пампуем тут - http://single.krambambulya.com



Пасьлязаўтра (12 сьнежня) сольны канцэрт КРАМБАМБУЛІ ў "Фартуне"

Nov. 25th, 2007

Ад Варашкевіча для тых, хто ненавідзіць "прадацеляў"



Аўтар - Ігар Варашкевіч. Прапаную іншым мастакам (і сам нешта намалюю, спадзяюся) далучацца.

Nov. 23rd, 2007

Здраднікі

Даўно не бачыў такіх эмоцыяў у нэце. Прычым, з нагоды чаго? Некалькі музыкаў згадзіліся пайсьці на прыём да чыноўніка. І схадзілі. Музыкі гэтыя маглі дамовіцца і нічога не казаць журналістам. Наогул, пра гэты нядоўгі час, праведзены ў адміністрацыі, мог ніхто ня ведаць. Дык не. Усё шчыра распавялі, некаторыя штосьці паблыталі ад залішніх эмоцыяў, ну, людзі імпульсыўныя, што зробіш.
І пачалося! І.Халіп напісала па гарачых сьлядах артыкул. У ім сьцьвярджае, што музыканьцікаў запрашалі на мітынгі, проста з чыстага альтруізму, каб даць ім, бедным і няшчасным, хоць нейкую пляцоўку, бо ў КЗ і іншыя залі не пускаюць.
Маладыя змагары прапануюць прыйсьці на будучы (напрыклад, у той жа КЗ)канцэрт шматлікім натоўпам, пракрычэць “ганьба!” і прыгожа сыйсьці.
Ну, і іншыя рэчы – выкідаюць кампакты, сьціраюць песьні зь вінчэстэраў…
Карацей, зараз будзе забарона зь іншага боку?
А дзе ж былі маладыя змагары цягам гэтых трох гадоў? Чаму ніхто ня зладзіў пікету перад выканкамам, які не давал дазволу на правядзеньне канцэртаў? Чаму не было нават ідэі мітынгу ў падтрымку забароненых музыкаў? Іх жа і забаранілі пасьля ўдзелу ў мітынгу? Чаму з гэтае праблемы не разьдзьмулі шум на ўвесь сьвет? Трэба было чакаць ініцыятывы ад Эўразьвязу?
Хлопчыкі з БНФ хадзілі, зьбіралі подпісы… Ужо за гэта дзякую. Але ці надта дзейсна гэта – у нашай краіне зьбіраць за кагосьці подпісы?
Я, па-шчырасьці, чакаў грамадзкага й моладзевага абурэньня, нейкіх актыўных дзеяньняў. Нуль. Паша Кашырын зь юрыстам цягаўся дзень за днём да Аньціповіча ў гастрольны адзьдзел… Дазвольце канцэрт “Крамы”! Безвынікова. Рэакцыя ў сеціве (ня тое, што зараз!) мінімальная…
І болей за ўсё нэрвавала, што не даказаць гэтую забарону. Хітра, цынічна. Патэлефанавалі дырэктару клюбу: “Хочаш быць дырэктарам? Канцэрт ня мусіць быць”. Адмянілі.
Самае брыдкае – уражаньне, што ўсё гэта ўсіх задавальняла. Як задавальняе ўсіх (і Захад) цяперашняя сытуацыя ў краіне. Вось яны – чыстыя, сьветлыя нашыя забароненыя музыкі. Нашае сумленьне. Сядзяць без канцэртаў. Затое не заплямілі сябе супрацай.
Пачакайце, дык мы ж тры гады таму былі на БТ і ОНТ, і на дзяржрадыё. Значыцца, ужо заплямілі? Ці як? А наогул, правядзеньне канцэрту ў Палацы рэспублікі - гэта нармальна? Ці лепей да гэтага будынку і блізка не падыходзіць? А КЗ “Мінск”? Таксама цалкам дзяржаўная, уладная заля.
Добра быць прафэсійным змагаром. А заадно працаваць праграмэрам. Ці рэклямістам. Удзень папрацаваў у офісе, увечары – змагаесься ў нэце, выкідаеш у сьметніцу дыскі прадажных музыканьцікаў. Дык вы лепей вазьміце дазвол на правядзеньне пікету на Бангалёры і спаліце там дыскі. Будзе болей помпы і розгаласу. Насамрэч! Вось гэта пратэст!
Адмыслова заўжды стараюся нічога кепскага не казаць пра апазыцыю. Проста не ствараць лішні прэцэдэнт. У аднабаковым парадку. Апазыцыйная прэса зь любой нагоды нас, музыкаў, крытыкуе й падначвае. Вось Халіп… Цяжка было пачакаць, пакуль ня ўлягуцца эмоцыі? Пляцоўку нам давалі для выступаў? Давайце шчыра: зусім зь іншае нагоды нас туды, на мітынгі запрашалі і запрашаюць. Зь якой? Ня будзем ствараць прэцэдэнт…
Каб не прызвычаіўся я да наездаў у сеціве, дык кінуў бы гэта ўсё на халеру! Паехаў у іншую краіну, дзе мяне з задавальненьнем прымуць, ці ў вёску, ці яшчэ куды…
Варашкевічу 47. Тры гады без канцэртаў. Перажывае, а як жа ж! Кулінковічу адмянілі прэзэнтацыю “Штазі”. Шок, стрэс. Тут яшчэ лайном паліваюць у нэце… На Сашу цяжка глядзець.
Халіп: “абыйдземся на сваіх мітынгах бяз вашых песень”. А зь якімі застанецеся? Са сваімі?
Вычварнае грамакзтва. Палярызацыя. Ніхто нікога ня слухае. Ня ўмеюць дамаўляцца. Дзейнічаюць аднымі з апанэнтамі ад улады мэтадамі. Лаюцца, б’юцца…
Калі палітыкі пісалі лісты да Пяткевіч і праводзілі супольныя зь дзяржавай акцыі (не заўважаныя дзяржавай) “За Беларусь! За Свабоду!”, змагары не крычэлі “Ганьба!” Яны абклейвалі стыкерамі з гэтымі лёзунгамі дзьверы пад’ездаў. А тут – бачыце! – музыкі пайшлі ў адміністрацыю. Дамаўляцца. І там недзе ціха прадалі радзіму, а зараз ціхараць гэтыя свае дамовы.
Ніколі мы нікому нічога не абяцалі. Ані ўладзе, ані апазыцыі, ані цывілізаванай Эўропе. “N.R.M.выехалі толькі на пратэсьце”… Трызьненьне. У нас шмат фанаў, якія не разумеюць тэкстаў песень. У розных краінах, паверце.
А цяпер можна спакойна выкінуць у фортку нашыя дыскі. Хтосьці там, унізе, іх падыме.

Nov. 16th, 2007

Што гэта?

Непадалёк ад Волмы, там, дзе сядзібны комплекс Ваньковічаў, раптам паставілі во гэта

Можа, хто ведае, што гэта за халера?
А насупраць яшчэ адна -

Што гэта?

Nov. 14th, 2007

Забаронены канцэрт

Я ўжо, дурань, думаў, што яны паразумнелі. Думаў, што заплюшчаць вочы на нейкія лякальныя (хоць і даволі шматлюдныя) акцыі ў маейсцах, для канцэртаў не зусім прыдатных...
Дык не. Маразм невылечны. Вось хіба трэба ім гэты розгалас, гэтыя тэлефанаваньні журналістаў, гэтыя артыкулы ў замежным друку пра ўціск (сьмешна сказаць)незалежных музыкаў?
Безгаловыя службоўцы працягваюць свае дурныя дзеяньні. Сёньня на маленькай вуліцы Смаленскай будуць бяз справы бадзяцца 500-600 маладых асобаў. І невядома, чым гэтае бадзяньне скончыцца. Па канцэрце "Дзюбэлю" яны б, стомленыя, але задаволеныя, разьехаліся б па хатах. А так...
І няўжо гэты службовец, гэтая дурная тэлефанавалка, думае, што ён забароніць музыку?! Яе не забаранілі нават у эпоху грувасткіх шпулёвых магнітафонаў. А зараз, з інтэрнэтам, флэшкамі і МР3? Сьмешна.
А хутчэй за ўсё, засьцерагаецца. Баіцца. Бо - не ўпільнуеш - і паляціш з насіджанага фатэлю. Толькі ж глядзі, каб за гэтае "ўпільнаваньне" не атрымаць большых праблемаў на сваю... сказаць "галаву" язык не паварочваецца.
Болей за ўсё шкада Сашу. Бо ён, як і большасьць музыкаў, чалавек імпульсыўны, нэрвовы, ўсё прыймае блізка да сэрца...
Не пераймайся, Саша, дбай пра сваё здароўе. Цябе будуць слухаць заўсёды, а гэтых (ня хочацца лаяцца), калі і прыгадаюць, дык якімі словамі? Правільна, гэтымі самымі.

Назва канцэрту "Крамбамбулі"

Увага, конкурс!
Дапамажыце прыдумаць, як назваць крамбамбульны канцэрт. Тэрмін - да заўтра. У прынцыпе, канцэрт - звычайны. Ёсьць пару сюрпрызаў, якія не анансуюцца, і прэм'ера новай песьні. Мы тут думалі-думалі...
І прыдумалі: "Сьнегавікі і адмарозкі", "Лядовы грамафон", "Крамбамбуля" на скрыжаваньнях Эўропы", "Крамбамбуля" ў футры" (варыянт басыста Ўдадзіка) і, калі раптам будзе ўдзельнічаць Гюнэш, Дзіма Бескаравайны прапанаваў назву "Турэцкі гамбец".
Усё гэта весела, але, мажліва, будуць яшчэ якія вартыя ўвагі прапановы?

Previous 20